DOWN for 2 days

I was down for 2 days..

Nakahiga lang, nag-iisip, nagseself-pity, depressed, minu-minuto naiiyak. Haaaaay... Ganyang ang feeling na-fail sa isang bagay. :(

Thursday: 
Nakita ko sa FB ang bad news. Dumaan sa mga mata ang lahat, "Congrats, RN na ako!, blah, blah,blah!"
Naghintay ako ng 1 oras, 2 oras, 3 oras... Walang nag congratulate sakin. It's safe to say bye, bye, bye nursing board exam...again...


Ang sakit..lalo na pag alam mo na papasa ka, na na-feel mo ang lahat. Pero di padin. I don't care sa numbers or kung yung mga kasama ko ba nung nag exam pumasa. Tinago ko lahat ng sakit sa mga magulang ko, sisihin lang nila ako, lalo langa ko malulungkot.


Dalawang araw na ganun ako, nagtatago sa parents ko. Alam ko yung nanay ko sisihin nanaman ako, yung tatay ko yayabangan nanaman ako. Pero di ko pinakita ko kung gaano ako ka-depressed, lahat ng dapat na gawun para matanggal yung sakit na ginawa ko. Ang msakit pa dun, nakisama pa sa sakit ang GF ko,haaaaay..
Naayos din naman kinabukasan. pero pagkagising ko nun, pagkalabas ng kuwarto, tinanong ako ng  nanay ko..


Mama: "Pumasa ka ba ng nursing board exam?"
Ako: " Ay di ko alam. Tignan niyo. di ciguro. Dapat alam niyo na yan alam niyo nga na lumbas na e"


Para makaiwas pumasok ako ng banyo, pumasok ulit ng kuwarto, iyak ulit.


BUWISIT NA NURSING!!! PERO MAS BUWISIT AKO :( 


BAKIT KO KASI PINILI ITO??? BAKIT???

Inspiration

Today I got to watch a video about Jeremy Lin. The newest star in NBA, as of today. Napanood ko kung pano niya pinakita ang isang ktulad niyang asian na di katangkaran become a star in the NBA today.

Siya yung modern inspiration, sa mga kwento about him he is a graduate of Harvard, natutulog lang sa couch ng friend niya or pinsan (di ko maalala), undrafted at xmpre, asian. Pero his making a name for himself with the new york knicks ngayon.

Parang natuwa ako na naka 38 pts xa laban sa team ni Kobe at nagkaroon na siya ng mga nicknames, "Linsanity" na ang tawag sa knya.






Then I watched one Michael Jordan's Videos at mas lalo ako nainspire kay MJ, isa siyan sa mga taong hardworking and no fear to risk and face the world. Yung tipong against all adversity e ggwin niya ang lahat to reach his goal. That film make me realize na di naman lahat ng sikat ngayon e naging madali ang dinaanan, they have done so many sacrifices, dumaan sa failures and humiliation. Siguro one thing they had in common is, they never give up on their dreams. Kaya thank you kay MJ and to Jeremy Lin na sana magawa kong mag take risks and never give up.

"I can accept failure, everyone fails at something, but I can't accept not trying"

                                                                                                                           -Michael Jordan

                                                                           ~o~

I hope I can follow my dreams and one is to create a story that would make me great.

Stressors

Matagal-tagal din akong di nakapag blog. Sobrang stress at pagod sa work. Mga lakad pero at least ngayon may time nako mag vent out. hehehe :)

This past few days marami din nangyari sa akin, nasstress sa kahahanap ng character reference ko dahil ayw tanggapin ng mga HR ng company namin ang pinagbbigay sa aking at ayw ko naman bumalik sa school namin dahil baka kung ano pa sabhin nila.

Di naman nursing ang trabaho ko..


It sucks, pero yun ang katotohanan. Minsan talaga mapag judge ang mga tao. Nakakaasar.

Nakahanap na ko ng dalawa, xmpre di ako yung naghanap talaga, nagpatulong, pero siya talaga ang naghanap para sa akin. At least my dalawa na kong tao na pumayag na maging character reference ko. Isa nalang. On going pa din ang paghahahnap.

Nakakastress din ang pag iipon, nung una pc ang gusto ko. Ngayon cellphone na kasi nahihirapan ako sa ginagamit ko. Nakakastress din yung may nagsasabi sayo na dapat yan ang bilhin mo.

Isa pa sa nakakapagpagabag sakin, (ang lalim, hehehe), eh ang result ng board exam. Alam ko napagdaanana ko na ito pero ganun padin, binabalewala ko ang feeling pero xmpre, in my heart pinapatay ako nito. Yung father dear ko di pumasa sa board exam niya e, ang dami ko ng narinig na kadramahan sa mama ko. Siguro naiisip niya napakafaithful niya kay God, pero di xa napagbbgyan sa prayers niya. Hehehe. Di lahat ng religious pinagbibigyan. Ako di man ako nagsisimba, pero sa sarili ko naniniwala ako sakanya. Di lang naman ang pag punta sa simbahan ang dahilan para makausap c God, nandyan lagi sa tabi mo, nag gguide sayo.

SOBRANG STRESSORS.. Araw araw, pabago bago, may nawawala at may nadadagdag.


Pero at the end of the day, pag may nangyari sayong maganda. Lahat ng stress nawawala.

Masaya ako para sa girlfriend ko at nakuha na niya gusto niya, di naman talaga niya gusto, pero trabaho para matupad niya ang mga gusto niya.

At least may nagpawala ng stress ko at xmpre ang pagsusulat sa blog na ito ay isa sa relaxation ko :)

Happy REST DAY for me!!!